تأثیر عرضه صندوق‌های درآمد ثابت ارزی بر رشد بورس و جمع‌آوری نقدینگی ارزی
نماینده اسبق مجلس و کارشناس اقتصادی، با اشاره به ظرفیت صندوق‌های درآمد ثابت ارزی برای جذب منابع سرگردان، گفت: عرضه این صندوق‌ها در صورت طراحی مناسب و ایجاد اعتماد میان سرمایه‌گذاران می‌تواند بخشی از نقدینگی ارزی را از بازارهای غیرمولد جمع‌آوری کرده و ضمن تعمیق بازار سرمایه، منابع جدیدی را به سمت تأمین مالی تولید هدایت کند.
عزت‌الله یوسفیان، نماینده اسبق مجلس و کارشناس اقتصادی، در گفت‌وگو با خبرنگار صنعت مالی، درباره تأثیر عرضه صندوق‌های درآمد ثابت ارزی بر بازار سرمایه و جمع‌آوری نقدینگی ارزی اظهار کرد: یکی از مسائل مهم اقتصاد کشور، وجود حجم قابل‌توجهی از نقدینگی در بازارهای غیرمولد و همچنین منابع ارزی خارج از چرخه رسمی اقتصاد است که می‌توان با طراحی ابزارهای مالی مناسب، این منابع را به سمت فعالیت‌های مولد هدایت کرد.
وی افزود: عرضه صندوق‌های درآمد ثابت ارزی می‌تواند در این زمینه یک ابزار مؤثر باشد، زیرا این صندوق‌ها به صاحبان منابع ارزی این امکان را می‌دهند که بدون ورود مستقیم به فعالیت‌های پرریسک، از سرمایه خود بازدهی دریافت کنند و در عین حال منابع آنها در مسیر رسمی و شفاف بازار سرمایه قرار گیرد.
صندوق‌های ارزی؛ ابزاری برای جذب نقدینگی سرگردان
یوسفیان با بیان اینکه یکی از مزیت‌های مهم این صندوق‌ها ایجاد تنوع در ابزارهای سرمایه‌گذاری است، گفت: در شرایطی که بخشی از مردم ترجیح می‌دهند دارایی خود را به شکل ارز نگهداری کنند، ایجاد ابزارهایی با پشتوانه ارزی می‌تواند انگیزه آنها برای عرضه ارز و سرمایه‌گذاری در بازار رسمی را افزایش دهد.
وی ادامه داد: اگر صندوق‌های درآمد ثابت ارزی به‌درستی طراحی شوند و از پشتوانه و سازوکار شفاف برخوردار باشند، می‌توانند بخشی از نقدینگی ارزی موجود در جامعه را جمع‌آوری و آن را وارد چرخه اقتصادی کنند. این مسئله علاوه بر تعمیق بازار سرمایه، می‌تواند به کاهش فعالیت‌های سفته‌بازانه در بازار ارز نیز کمک کند.
یوسفیان درباره تأثیر این صندوق‌ها بر رشد بورس اظهار کرد: ورود منابع جدید به بازار سرمایه، به‌ویژه منابعی که پیش از این در بازارهای موازی فعال بوده‌اند، می‌تواند به افزایش عمق و نقدشوندگی بورس کمک کند. البته نباید انتظار داشت صرف عرضه صندوق‌های ارزی به‌تنهایی موجب رشد شاخص بورس شود، بلکه مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی، سیاسی و عملکرد شرکت‌ها در روند بازار سرمایه مؤثر هستند.
ورود منابع ارزی به بازار سرمایه، مشروط به اعتمادسازی
نماینده اسبق مجلس با تأکید بر ضرورت اعتمادسازی در بازار سرمایه گفت: مهم‌ترین مسئله برای موفقیت صندوق‌های درآمد ثابت ارزی، ایجاد اعتماد میان سرمایه‌گذاران است. سرمایه‌گذار باید بداند منابع او کجا سرمایه‌گذاری می‌شود، میزان ریسک چقدر است و سازوکار بازگشت اصل سرمایه و سود چگونه خواهد بود.
وی افزود: شفافیت اطلاعات، نظارت دقیق و تضمین حقوق سرمایه‌گذاران از جمله الزاماتی است که باید در راه‌اندازی و توسعه این صندوق‌ها مورد توجه قرار گیرد. هرگونه ابهام در این زمینه می‌تواند موجب شود سرمایه‌گذاران به جای ورود منابع خود به این ابزارها، همچنان ارز را به صورت فیزیکی یا در حساب‌های خارج از چرخه تولید نگهداری کنند.
یوسفیان درباره نقش صندوق‌های ارزی در مدیریت بازار ارز نیز گفت: اگر ابزارهای مالی جذاب و قابل اعتماد در اختیار مردم قرار گیرد، بخشی از تقاضای احتیاطی برای خرید و نگهداری ارز کاهش پیدا می‌کند. فردی که صرفاً برای حفظ ارزش دارایی خود اقدام به خرید ارز می‌کند، در صورت وجود یک ابزار ارزی مطمئن ممکن است ترجیح دهد منابع خود را در صندوق سرمایه‌گذاری کند.
هدایت نقدینگی ارزی به سمت تولید و تأمین مالی
وی افزود: در چنین شرایطی، ارز به جای آنکه صرفاً به عنوان یک دارایی برای نگهداری مورد استفاده قرار گیرد، می‌تواند وارد چرخه تأمین مالی اقتصاد شود. این موضوع از منظر سیاست‌گذاری اقتصادی اهمیت زیادی دارد، زیرا منابعی که در حالت عادی از چرخه اقتصادی خارج هستند، می‌توانند در تأمین مالی فعالیت‌های مولد نقش‌آفرینی کنند.
این کارشناس اقتصادی با اشاره به ضرورت توسعه ابزارهای جدید در بازار سرمایه تصریح کرد: اقتصاد ایران برای جذب سرمایه‌های خرد و کلان، به ابزارهای متنوع و متناسب با نیاز سرمایه‌گذاران احتیاج دارد. نمی‌توان انتظار داشت همه سرمایه‌گذاران با یک ابزار مشخص وارد بازار شوند؛ بنابراین ایجاد صندوق‌های ارزی، طلا، سهام و سایر ابزارهای مالی می‌تواند به توسعه بازار سرمایه کمک کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: صندوق‌های درآمد ثابت ارزی در صورتی که با طراحی مناسب، نظارت کافی و تضمین شفاف حقوق سرمایه‌گذاران همراه باشند، می‌توانند هم به جمع‌آوری نقدینگی ارزی و هم به تعمیق بازار سرمایه کمک کنند. مهم این است که این منابع پس از جذب، در مسیر صحیح قرار گیرند و در نهایت به تأمین مالی تولید و فعالیت‌های اقتصادی منجر شوند.